Prawnik Gdynia w zmierzeniu z aspektami współczesnej resocjalizacji

Prawnik Gdynia. Czy proces resocjalizacji jest istotny w społeczeństwie?

Prawnik Gdynia nakreśla, że resocjalizacja to proces bardzo ważny w społeczeństwie, gdyż to nie tylko pozwala na utrzymanie równowagi między ludźmi dostosowanymi społecznie, a nieprzystosowanymi, jak i również uniemożliwia całkowitą destrukcje istoty ludzkiej, jaką może wywołać długotrwały pobyt w instytucji zamkniętej.

Jeżeli u jednostki, u której zaburzenia w zachowaniu ujawniły się wcześniej, osiągnie się wtedy nawet najlepsze wyniki wyrażające się w poprawnych kontaktach społecznych nie można orzec, że poprawa oznacza całkowite wyleczenie. Te zaniedbania wychowawcze, braki materialne, nie zaspokojone potrzeby emocjonalne w przeciągu długich lat rozwoju powodują bardzo określone stereotypy zachowania, postawy motywacyjne, których bowiem nie można zmienić przez wychowanie. Nie można jednak w żaden sposób, żadnymi metodami terapeutycznymi uzupełniać tego niedostatku emocjonalnego, braku pozytywnych przeczuć oraz doznań emocjonalnych w dzieciństwie, które są między innymi warunkiem odpowiedniego rozwoju psychicznego.
Wychowanie resocjalizacyjne ma swoje granice w przypadkach zmian charakterologicznych spowodowanych wówczas niekorzystnymi wpływami wychowawczymi środowiska.

W tych przypadkach wczesnego oraz długotrwałego przebiegu demoralizacji jednostki proces resocjalizacji wymaga często długotrwałej pracy. Jednakże nie możemy przywrócić straconego czasu, zmarnowanego dla ukształtowania pozytywnych cech charakteru. Jednak możemy coraz lepiej przystosować ją do wymogów społecznych. Dobry prawnik doskonale zna ten właśnie temat.

Właśnie w takich wypadkach wyniki resocjalizacji są mniejsze niż wtedy, gdyż czynnikiem utrudniającym wychowanie jest tylko i wyłącznie środowisko, a nie zadatki wrodzone oraz dziedziczne. Wychowujące środowisko można zmienić, trudniej wówczas zmienić układ biologiczny, który stanowi pewne podłoże zjawisk psychicznych. Jeżeli na skutek określonego działania czynnika chorobowego bądź traumatycznego ulega uszkodzeniu ośrodek nerwowy, którego bowiem komponentem jest współczucie albo litość to nie ma możliwości powodowania, by dziecko doznawało tych uczuć. W takowych przypadkach resocjalizacja zmierza przede wszystkim do możliwie najlepszego przystosowania jednostki do norm współżycia społecznego, chociaż z góry wiadomo, iż ten cel będzie osiągalny w ograniczonym zakresie.

U młodzieży z defektami zmysłów taka praca resocjalizacyjna polega na kompensacji istniejącego już braku. W całej resocjalizacji dzieci społecznie niedostosowanych kompensacja ma szerokie zastosowanie, jeżeli bowiem przyczyną trudności wychowawczych są braki bądź uszkodzenia organiczne. Granice skuteczności rozszerzać się będą tym, im wcześniej podjęta zostanie działalność zapobiegawcza oraz resocjalizacyjna. Pewne stwierdzenie możliwości resocjalizacji u dziecka nie powinno sugerować ograniczenia działalności wychowawczej. Wręcz przeciwnie im trudniejszy przypadek, tym bardziej potrzebna jest pomoc bądź opieka. Dziecko charakteropatyczne nie może odzyskać żadnej wrażliwości emocjonalnej, ale jednak świadoma oraz wytrwała praca wychowawcza może doprowadzać do rozumienia konieczności podporządkowania się już ustalonym normom społecznym.

Wśród jednostek niedostosowanych społecznie coraz wyższy jest wskaźnik ilościowy upośledzenia umysłowego oraz innych rodzajów zaburzeń czy zmian niż w ogóle populacji. Czynniki dziedziczne, wrodzone oraz chorobowe powodujące zaburzenia zachowania mogą także być przyczyną zupełnie innych upośledzeń. Jeśli dziecko jest upośledzone umysłowo, a w dodatku sprawia trudności wychowawcze na skutek zaburzeń charakterologicznych i najłatwiej wyzwala się u wychowawcy duże zniechęcenie do dziecka. W takowych przypadkach zapadać mogą subiektywne diagnozy, które są niekorzystne dla jednostki w opinii prawnika Gdynia.

Opiera się to na mylnym przeświadczeniu, iż dziecko, które notorycznie się sprzeciwia bądź uchyla od wykonania obowiązków czy zadań nie jest zdolne do spełnienia tych misji. Wobec tego nie dostrzega ukrytych za zdolnościami wychowawczymi potencjalnych możliwości rozwojowych dziecka. Określona diagnoza i prognoza medyczna ma wielki wpływ na ustalanie prawidłowego działania resocjalizacyjnego. Granice resocjalizacji są dostrzegalne jedynie w procesie resocjalizacji.